Vefa ile Veda | Sohbet Chat Sohbet Odaları Sohbet Siteleri

Vefa ile Veda

Vefa ile Veda

Hafsa     30-08-20     Chat, Sohbet     Vefa ile Veda     30 Defa Okundu

Vefa ile Veda

Güzel bir yazıya denk geldim bugün. Öyle ki defalarca, defalarca okudum.

Bazen bir şiirin satırları, düz yazının paragrafları, şarkının sözleri büyük yer eder bizlerde. Tam da içimden geçeni anlatıyor, bu kadar olur deriz. Yazmak büyük kabiliyettir. Akıldan, fikirden hatta duygulardan geçeni kelimeye giydirebilenlere yazar demiyor muyuz zaten. Kalbin oluk oluk kaleme akışı, cuk diye oturacak kelimelerle ifadesi büyük bir sanattır. Gelelim benim denk geldiğim o sanata. Veda ve vefa ile alakalı bir çok cümle yazıldı çizildi. Bazen boynu bükük bir sevgili, bazen vatana hasret bir hemşeri konu edindi vedayı, vefayı. Ama ben bu ikisi arasındaki bağlantıyı en güzel anlatan kelimeleri İhsan Fazlıoğlu hocadan okuyabildim.

“Vedaʻ, terk etmek; vefâ, korumak anlamlarına gelir. Ama aynı zamanda vedaʻ, eksiltmek; vefâ, tamamlamak anlamlarını hâizdir. Çünkü terk edilen eksilir, dağılır; korunan ise bütünlüğünü muhâfaza eder; birlik ve dirlik içinde kalır…Bu nedenle denmiştir ki, hakikî vefâsı bulunanın hiç bir zaman bir vedası olmaz…” Evet hakiki vefâsı olan, veda etmiş gibi görünse dahi edemez. Birini tamamlayan, tamamlanmış demektir. Kim kendisini tamamlayanı gözden çıkarıp unutabilir ki? Vefa duygusunu barındıran insanlar, canları çıksa dahi unutmazlar. Geçen günleri, yapılan fedakarlıkları, anıları, sadakati, hatıraları asla unutmazlar. Veda belki fiili olur ama kalben olmaz, olamaz… Ne demiştik hakiki vefâsı olanın, vedası olmaz. Seslendirdiği bir parçada “Gel benim vefâsı eksik yarim…” diyor ise sanatçı, vedadan mütevellit yakınıyordur.

Vefa

Evet, birisi artık mumla aradığımız bir kavram olan vefa, diğeri her köşe başında denk gelir olduğumuz veda. Zamanın çirkinliği ile iyice çürüdü kalbimiz. Ne ahde vefamız kaldı, ne kendimize. Verdiğimiz sözleri bir bir unuttuk hatta insan olduğumuzu dahi unuttuk. Neyse ki sevmek iyileştiriyor kalbi. Sevmek, vefâyı da vedayı da kavratıyor insana. Sevmek öyle bir hal alıyor ki bazen korkuyor insan hem de çok. Ya giderse? Ya kaybedersem? Kaybetmek… Bir ilişkide hatan yok ise asla kaybetmezsin aslında. Ama sevmek o korkuya mahkum bırakıyor insanı. Yine okuduğum bir yazı da güzel anlatmıştı bu durumu yazar; “Hayalini kurduğun biri var ve o kişi de senin hayatında. Ama her an çekip gideceğini biliyorsun. Onu her kucaklamanda, koklayarak her öptüğünde, gözlerine her baktığında, yaptığın her şeyi ezberleyerek yapıyorsun. Kokusunu, sıcaklığını, bakışını… Sanki bunların tekrarı olmayacak ve bu son defaymış gibi hissediyorsun. Ödün kopuyor kaybetmekten, çünkü çok seviyorsun!”

Çok sevin! O kadar çok sevin ki, kaybetmekten deliler gibi korkun. Asla vedanız olmasın. Dünya hali, yarınımız belirsiz ama siz öyle kaliteli sevin ki kalbiniz asla veda edemesin ebedi yerleştiği gönüle. Vefanız tutsun ellerinizden, kenetlesin izin vermesin vedalara. Hem ne demiştik? Gerçek vefâsı olanın hiç bir zaman vedası olmaz…

Etiketler

Sende Paylaş:  Facebook    Tweet    Pinterest    Google+    Whatsapp  

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?


Bizi Takip Etmeyi Unutmayın!

               
     
         
  •             © 2011 - 2019, Tüm Hakları Saklıdır.              Sitemap - Sohbet -  Chat -  Sohbet Odaları -  Forum -          
  •